Biz hep yalniz mi yasayacagiz?
Yalnizlik. 25 yasina kadar sadece 'ya birgun basima gelirse' diye nadiren aklima gelen bir kavramdi. Ve birden, muhtesem bir ruyanin, buyuk bir heyecanin ardindan daaann diye beni gercege donduren seyin ta kendisi oldu.
Buraya gelisimiz cok ani gelisti, dedim ya buyuk bir heyecan, bir ruya gibiydi her sey. 2012 yilinda, o zaman erkek arkadasim, simdi sevgili esim olan Tugberk'e Sydney'den bir is firsati geldi ve biz ne oldugunu anlamadan 5 hafta icinde -2 de dugun yaparak, evet delilik boyle bir sey- kendimizi burada bulduk.
Ankara'nin ayazinda, okulun kampusunde, bir magandanin sozune lanet ederken, alisveriste sirami kaptirirken agzimdan firlayan o cumle: "Bir gun cekip gidecegim buralardan!" Nerden bilebilirdim ki bu kadar uzaga cekip gidecegimi!? Kucuk bir not: Agzinizdan cikanlara, dilediklerinize dikkat edin :)
Cogu zaman kalabaliklardan bunalirdim, ama cok da severdim ayni zamanda; celiskilerin insaniyim zaten, bir yanim oyleyken digeri boyle.. Ama insan basina gelmeden anlamiyormus. Konusmak, hele ki kendi dilinde konusmak, bankada biriyle ayakustu sohbet etmek, arkadasinla bir saat icinde sozlesip bulusmak, her haftasonu ailenle, kuzenlerinle aktiviteler yapmak.. Evet o aktivite olarak bile gormedigin hatta bazen cok siradan diye sikildigin o basit seyler.. Tiyatro gruplari, provalar, gece eglenceleri.. Daha sayamadigim, o basit ve siradan gorunen etkilesimler. Oyle buyukmus, oyle onemliymis ki buraya geldigimde anladim sonunda.
Evet yalniz gelmedim, sevdigim adamla evlenip, ona guvenerek geldim, pisman da olmadim fakat bir sure sonra O'nu yemek tarifleriyle, kozmetikle, tiyatro anilarimla ve sacma sapan geyiklerle darladigimi farkedince dedim 'kizim Selen, senin derhal bir arkadasa ihtiyacin var'. Ondan sonra basladi, radarlarimi actim, gittigim Ingilizce okulundan insanlarla kaynasmaya calistim ama olmadi. Simdi donup bakiyorum da olmamasinin en buyuk sebebi icime kapanmakmis, ingilizceme guvenemeyip insanlardan kacmammis. Buraya yeni gelenler, gelecek olanlar lutfen ama lutfen susmayin, konusabildiginiz kadar konusun. https://www.meetup.com linkinden ulasabileceginiz Meetup diye bir site var, ordan ilgi alanlarinizi paylasan bircok insana ulasabilirsiniz.
Zaman gecti yaklasik 1.5 yil sonra yavas yavas arkadaslar edinmeye basladik. Turkiye'de yasayan tanidiklarin burda yasayan tanidiklari, Avustralyalilar, Avrupa'dan gelenler, is arkadaslari, yola beraber devam ettiklerimiz, etmediklerimiz derken sonunda guzel bir arkadas grubumuz, can dostlarimiz oldu. Tabii yaklasik 6 yil once bu kadar cok Turk de yoktu ama son yillarda artan gocle beraber bircok yeni insan tanima olanagi bulduk. Hala da tanimaya devam ediyoruz, gittikce genisleyen bir grubumuz var, gelirken haber verin sizi de dahil edelim :)
Facebookta Avustralya'da yasayan Turklerden olusan gruplar var, Meetup var, hic olmadi mutlaka birinin bir tanidigi var. Yalniz degilsiniz, sadece biraz zaman vermek ve sabirli olmak isin ozu.
Sevdiklerinizle dopdolu nice guzel gunler dilerim, bir sonraki yazida gorusmek uzere!
Selen
Buraya gelisimiz cok ani gelisti, dedim ya buyuk bir heyecan, bir ruya gibiydi her sey. 2012 yilinda, o zaman erkek arkadasim, simdi sevgili esim olan Tugberk'e Sydney'den bir is firsati geldi ve biz ne oldugunu anlamadan 5 hafta icinde -2 de dugun yaparak, evet delilik boyle bir sey- kendimizi burada bulduk.
Ankara'nin ayazinda, okulun kampusunde, bir magandanin sozune lanet ederken, alisveriste sirami kaptirirken agzimdan firlayan o cumle: "Bir gun cekip gidecegim buralardan!" Nerden bilebilirdim ki bu kadar uzaga cekip gidecegimi!? Kucuk bir not: Agzinizdan cikanlara, dilediklerinize dikkat edin :)
Cogu zaman kalabaliklardan bunalirdim, ama cok da severdim ayni zamanda; celiskilerin insaniyim zaten, bir yanim oyleyken digeri boyle.. Ama insan basina gelmeden anlamiyormus. Konusmak, hele ki kendi dilinde konusmak, bankada biriyle ayakustu sohbet etmek, arkadasinla bir saat icinde sozlesip bulusmak, her haftasonu ailenle, kuzenlerinle aktiviteler yapmak.. Evet o aktivite olarak bile gormedigin hatta bazen cok siradan diye sikildigin o basit seyler.. Tiyatro gruplari, provalar, gece eglenceleri.. Daha sayamadigim, o basit ve siradan gorunen etkilesimler. Oyle buyukmus, oyle onemliymis ki buraya geldigimde anladim sonunda.
Evet yalniz gelmedim, sevdigim adamla evlenip, ona guvenerek geldim, pisman da olmadim fakat bir sure sonra O'nu yemek tarifleriyle, kozmetikle, tiyatro anilarimla ve sacma sapan geyiklerle darladigimi farkedince dedim 'kizim Selen, senin derhal bir arkadasa ihtiyacin var'. Ondan sonra basladi, radarlarimi actim, gittigim Ingilizce okulundan insanlarla kaynasmaya calistim ama olmadi. Simdi donup bakiyorum da olmamasinin en buyuk sebebi icime kapanmakmis, ingilizceme guvenemeyip insanlardan kacmammis. Buraya yeni gelenler, gelecek olanlar lutfen ama lutfen susmayin, konusabildiginiz kadar konusun. https://www.meetup.com linkinden ulasabileceginiz Meetup diye bir site var, ordan ilgi alanlarinizi paylasan bircok insana ulasabilirsiniz.
Zaman gecti yaklasik 1.5 yil sonra yavas yavas arkadaslar edinmeye basladik. Turkiye'de yasayan tanidiklarin burda yasayan tanidiklari, Avustralyalilar, Avrupa'dan gelenler, is arkadaslari, yola beraber devam ettiklerimiz, etmediklerimiz derken sonunda guzel bir arkadas grubumuz, can dostlarimiz oldu. Tabii yaklasik 6 yil once bu kadar cok Turk de yoktu ama son yillarda artan gocle beraber bircok yeni insan tanima olanagi bulduk. Hala da tanimaya devam ediyoruz, gittikce genisleyen bir grubumuz var, gelirken haber verin sizi de dahil edelim :)
Facebookta Avustralya'da yasayan Turklerden olusan gruplar var, Meetup var, hic olmadi mutlaka birinin bir tanidigi var. Yalniz degilsiniz, sadece biraz zaman vermek ve sabirli olmak isin ozu.
Sevdiklerinizle dopdolu nice guzel gunler dilerim, bir sonraki yazida gorusmek uzere!
Selen
Comments
Post a Comment